Fotoserie
Begin watersnoodramp 2010/2011
Watersnoodramp Albanie 2010/2011
Het begon allemaal 2 december 2010 toen de noodtoestand werd afgekondigd in onze Gemeente Bushat. De reden zijn zware overstromingen door zeer veel regenval in November 2010, waardoor rivieren buiten hun oevers traden. Ook de stuwdammen in Noord Albanie raakten overvol, en stonden op barsten. Waardoor men de poorten van de stuwdammen open moest zetten om het water weg te laten lopen. Dit water is in een nacht tijd gestroomd naar de lagere gebieden in Albanie, waaronder ook een heel deel van de Gemeente Bushat, de gemeente waar wij al 18 jaar werken, en bijna acht jaar woonachtig zijn met ons gezin. De afgelopen maanden heeft ons hele gezin tropenuren gedraaid om de getroffenen zo goed mogelijk te helpen. Daarbij kregen wij hulp van collega stichtingen uit Nederland waaronder; Albanie Comite Huizen, Dorcas Aid, Gain en Hoop voor Albanie, veel vrienden en familie.
Niet alleen delen van de Gemeente Bushat stonden blank maar ook een groot deel van de stad Shkodra en Velipoja . Er zijn duizenden mensen geevacueerd. Totaal heeft er 14.000 hectare grond blank gestaan. Op sommige plekken stond het water 5 meter hoog. In onze Gemeente Bushat zijn 710 huizen zwaar beschadigd, 2 scholen stonden 4 meter onder water, en bij de ramp zijn 3500 mensen betrokken. In eerste instantie hadden we gehoopt op hulp van proffesionele organisaties die gespecialiceerd zijn om te opereren tijdens dit soort grote rampen. Helaas, wachten we daar nog steeds op, maar zoals het er nu uitziet, hebben we een klein vermoeden dat ze niet meer zullen komen! Daarom zijn we zelf, hoe moeilijk dan ook, verder gegaan. Als gezin, met de burgemeester en de gemeente, met de mensen die wij hier opvangen, vrijwilligers en vrienden uit Nederland en met hulp van collega stichtingen uit Nederland, die masaal hulpgoederen hebben gestuurd. In zes weken tijd hebben we 10 trailers met hulpgoederen ontvangen en verdeeld, en zijn er 82 mensen opgevangen in ons Humanitair Centrum. Om dit zo goed mogelijk te laten verlopen en alles op de juiste plaats bij de 3500 getroffen mensen te krijgen hebben we een systeem moeten bedenken. We hebben dit uitgedacht met Peer en Okko, twee bevriende motorrijders die ons vorig jaar bezochten op de camping, en spontaan zijn afgereisd naar Albanie om te helpen. Zij kwamen op 2 januari jl. aan bij ons in Barbullush. Daarna hebben zij hun werk overgedragen aan Helene d’r zus Jose, en zij vervolgens weer aan Dick Gooijer, zijn zoon en vriend Jan. In december 2010, waren Elske en Annemarie al spontaan afgereisd naar Barbullush en hebben ons 3 weken geholpen met het verzorgen van de getroffenen.
Omdat de burgemeester geen Engels spreekt en weinig kennis heeft van computers, en er in de hele gemeente weinig kennis is op dat gebied, is onze oudste dochter Jane hem dagelijks gaan assisteren op het gemeentehuis. Zij maakt lijsten van namen van getroffenen uit het bevolkingsregister. Op die lijsten staat de hele familiesamenstelling van een gezin. Per dorp krijgen wij de lijsten aangeleverd. Naar aanleiding van die lijsten worden er pakketten met kleding, dekens, schoenen en meubelen samengesteld bij ons op het terrein. De vrouwen die wij opvingen/opvangen helpen met inpakken omdat zij alle families kennen. Vrijwilligers uit Nederland houden de lijsten bij en zorgen dat alle pakketten genummerd worden. Dat nummer correspondeert met de familienaam op de lijst. Dan wordt alles in een kleinere vrachtwagen geladen en gaan we naar de getroffen dorpen. Daar zijn inmiddels de mensen geinformeerd door de dorpsoudste en verdelen we vaak vanaf een centraal punt. Wij zijn daar altijd bij, de burgemeester of loco-burgemeester, twee mensen van de gemeente en onze vrijwilligers. U kunt zich denk voorstellen hoe dat gaat, want mensen zijn alles kwijt. We worden nog net niet belaagd, maar het scheelt soms niet veel. Door te werken met de lijsten kunnen we het gelukkig goed in de hand houden omdat de mensen zien en weten, dat alles eerlijk verdeeld wordt onder iedereen.
Inmiddels is er vanuit de Albanese Staat een commissie uit Tirana gekomen die alle huizen aan het inspecteren is. Het is triest te moeten vernemen dat de mensen maar heel weinig vergoed gaan krijgen. Naast alle huizen die vernield zijn, vinden de mensen het vaak nog erger dat al hun veevoer is weggespoeld. Hun hele voorraad is weg. Er is op dit moment ook een enorme hongersnood onder de dieren. Sommige mensen hebben hun koeien, of de helft van hun vee, moeten verkopen om de andere dieren eten te geven. Wij hebben zelf een aantal vrachtwagens uit Kosovo aangekocht met veevoer om de ergste nood te ledigen onder de dieren, en de staat heeft ook een aantal wagens gedaan, maar het is veel te kort voor het aantal dieren dat er is. Al met al, staan we voor een zeer zware taak, want er ligt ook een rapport van Rijkswaterstaat, op verzoek van de Nederlandse Ambassade, die in December zijn afgereisd naar Albanie om het waterprobleem in kaart te brengen. Zoals u zelf kunt lezen in het rapport op deze website, ziet het er niet goed uit, en is er een zeer grote kans dat het weer gebeurd totdat er een nieuw kanaal is gegraven. De gemeente, en ook wij, willen heel graag een grote loods bouwen zodat we hulpgoederen blijvend gereed kunnen houden, mocht het zich weer voordoen. Tevens is er door de watersnoodramp weer zoveel armoede extra ontstaan, waardoor er blijvend structurele hulp nodig is. Ons terrein is te klein om vrachtwagens te blijven ontvangen. We zijn dan ook dringend op zoek naar financiele middelen om met bepaalde belangrijke zaken te starten voordat de winter weer begint.
De families die bij ons verbleven zijn langzamerhand, terug naar huis gegaan. Eerst zijn ze alles gaan schoonmaken, en omdat wij veel transporten hebben ontvangen konden we ze veel spullen meegeven om hun huis opnieuw in te richten. Ook hebben we inmiddels de twee scholen van tafeltjes , stoeltje en speelgoed kunnen voorzien zodat de kinderen na twee maanden weer naar school konden. Deze tafeltjes en stoeltjes zaten in het transport van Hoop voor Albanie, die twee vrachtwagens schonken. De gemeente had de scholen eerst helemaal laten schoonmaken en desinfecteren door een speciaal bedrijf.
Langs deze weg hopen wij dat u een beeld heeft gekregen van hoe het op dit moment gaat in Albanie, en wat er gebeurd is. U heeft allen massaal gehoor gegeven aan onze diverse noodkreten. U heeft ook massaal gegeven waardoor we door konden gaan. Wij hebben ook massaal uitgegeven voor de mensen en de dieren, waardoor onze bodem nu inzicht is. Indien u nog mensen of instanties weet die iets willen bijdragen zouden wij heel dankbaar zijn.
Het begon allemaal 2 december 2010 toen de noodtoestand werd afgekondigd in onze Gemeente Bushat. De reden zijn zware overstromingen door zeer veel regenval in November 2010, waardoor rivieren buiten hun oevers traden. Ook de stuwdammen in Noord Albanie raakten overvol, en stonden op barsten. Waardoor men de poorten van de stuwdammen open moest zetten om het water weg te laten lopen. Dit water is in een nacht tijd gestroomd naar de lagere gebieden in Albanie, waaronder ook een heel deel van de Gemeente Bushat, de gemeente waar wij al 18 jaar werken, en bijna acht jaar woonachtig zijn met ons gezin. De afgelopen maanden heeft ons hele gezin tropenuren gedraaid om de getroffenen zo goed mogelijk te helpen. Daarbij kregen wij hulp van collega stichtingen uit Nederland waaronder; Albanie Comite Huizen, Dorcas Aid, Gain en Hoop voor Albanie, veel vrienden en familie.
Niet alleen delen van de Gemeente Bushat stonden blank maar ook een groot deel van de stad Shkodra en Velipoja . Er zijn duizenden mensen geevacueerd. Totaal heeft er 14.000 hectare grond blank gestaan. Op sommige plekken stond het water 5 meter hoog. In onze Gemeente Bushat zijn 710 huizen zwaar beschadigd, 2 scholen stonden 4 meter onder water, en bij de ramp zijn 3500 mensen betrokken. In eerste instantie hadden we gehoopt op hulp van proffesionele organisaties die gespecialiceerd zijn om te opereren tijdens dit soort grote rampen. Helaas, wachten we daar nog steeds op, maar zoals het er nu uitziet, hebben we een klein vermoeden dat ze niet meer zullen komen! Daarom zijn we zelf, hoe moeilijk dan ook, verder gegaan. Als gezin, met de burgemeester en de gemeente, met de mensen die wij hier opvangen, vrijwilligers en vrienden uit Nederland en met hulp van collega stichtingen uit Nederland, die masaal hulpgoederen hebben gestuurd. In zes weken tijd hebben we 10 trailers met hulpgoederen ontvangen en verdeeld, en zijn er 82 mensen opgevangen in ons Humanitair Centrum. Om dit zo goed mogelijk te laten verlopen en alles op de juiste plaats bij de 3500 getroffen mensen te krijgen hebben we een systeem moeten bedenken. We hebben dit uitgedacht met Peer en Okko, twee bevriende motorrijders die ons vorig jaar bezochten op de camping, en spontaan zijn afgereisd naar Albanie om te helpen. Zij kwamen op 2 januari jl. aan bij ons in Barbullush. Daarna hebben zij hun werk overgedragen aan Helene d’r zus Jose, en zij vervolgens weer aan Dick Gooijer, zijn zoon en vriend Jan. In december 2010, waren Elske en Annemarie al spontaan afgereisd naar Barbullush en hebben ons 3 weken geholpen met het verzorgen van de getroffenen.
Omdat de burgemeester geen Engels spreekt en weinig kennis heeft van computers, en er in de hele gemeente weinig kennis is op dat gebied, is onze oudste dochter Jane hem dagelijks gaan assisteren op het gemeentehuis. Zij maakt lijsten van namen van getroffenen uit het bevolkingsregister. Op die lijsten staat de hele familiesamenstelling van een gezin. Per dorp krijgen wij de lijsten aangeleverd. Naar aanleiding van die lijsten worden er pakketten met kleding, dekens, schoenen en meubelen samengesteld bij ons op het terrein. De vrouwen die wij opvingen/opvangen helpen met inpakken omdat zij alle families kennen. Vrijwilligers uit Nederland houden de lijsten bij en zorgen dat alle pakketten genummerd worden. Dat nummer correspondeert met de familienaam op de lijst. Dan wordt alles in een kleinere vrachtwagen geladen en gaan we naar de getroffen dorpen. Daar zijn inmiddels de mensen geinformeerd door de dorpsoudste en verdelen we vaak vanaf een centraal punt. Wij zijn daar altijd bij, de burgemeester of loco-burgemeester, twee mensen van de gemeente en onze vrijwilligers. U kunt zich denk voorstellen hoe dat gaat, want mensen zijn alles kwijt. We worden nog net niet belaagd, maar het scheelt soms niet veel. Door te werken met de lijsten kunnen we het gelukkig goed in de hand houden omdat de mensen zien en weten, dat alles eerlijk verdeeld wordt onder iedereen.
Inmiddels is er vanuit de Albanese Staat een commissie uit Tirana gekomen die alle huizen aan het inspecteren is. Het is triest te moeten vernemen dat de mensen maar heel weinig vergoed gaan krijgen. Naast alle huizen die vernield zijn, vinden de mensen het vaak nog erger dat al hun veevoer is weggespoeld. Hun hele voorraad is weg. Er is op dit moment ook een enorme hongersnood onder de dieren. Sommige mensen hebben hun koeien, of de helft van hun vee, moeten verkopen om de andere dieren eten te geven. Wij hebben zelf een aantal vrachtwagens uit Kosovo aangekocht met veevoer om de ergste nood te ledigen onder de dieren, en de staat heeft ook een aantal wagens gedaan, maar het is veel te kort voor het aantal dieren dat er is. Al met al, staan we voor een zeer zware taak, want er ligt ook een rapport van Rijkswaterstaat, op verzoek van de Nederlandse Ambassade, die in December zijn afgereisd naar Albanie om het waterprobleem in kaart te brengen. Zoals u zelf kunt lezen in het rapport op deze website, ziet het er niet goed uit, en is er een zeer grote kans dat het weer gebeurd totdat er een nieuw kanaal is gegraven. De gemeente, en ook wij, willen heel graag een grote loods bouwen zodat we hulpgoederen blijvend gereed kunnen houden, mocht het zich weer voordoen. Tevens is er door de watersnoodramp weer zoveel armoede extra ontstaan, waardoor er blijvend structurele hulp nodig is. Ons terrein is te klein om vrachtwagens te blijven ontvangen. We zijn dan ook dringend op zoek naar financiele middelen om met bepaalde belangrijke zaken te starten voordat de winter weer begint.
De families die bij ons verbleven zijn langzamerhand, terug naar huis gegaan. Eerst zijn ze alles gaan schoonmaken, en omdat wij veel transporten hebben ontvangen konden we ze veel spullen meegeven om hun huis opnieuw in te richten. Ook hebben we inmiddels de twee scholen van tafeltjes , stoeltje en speelgoed kunnen voorzien zodat de kinderen na twee maanden weer naar school konden. Deze tafeltjes en stoeltjes zaten in het transport van Hoop voor Albanie, die twee vrachtwagens schonken. De gemeente had de scholen eerst helemaal laten schoonmaken en desinfecteren door een speciaal bedrijf.
Langs deze weg hopen wij dat u een beeld heeft gekregen van hoe het op dit moment gaat in Albanie, en wat er gebeurd is. U heeft allen massaal gehoor gegeven aan onze diverse noodkreten. U heeft ook massaal gegeven waardoor we door konden gaan. Wij hebben ook massaal uitgegeven voor de mensen en de dieren, waardoor onze bodem nu inzicht is. Indien u nog mensen of instanties weet die iets willen bijdragen zouden wij heel dankbaar zijn.
Watersnoodramp
2010/2011
2010/2011
FOUNDATION
Opvang vluchtelingen
in het Humanitair Centrum
Distributie van hulpgoederen
