Duizenden mensen in problemen door grote overstromingen

de laatste weken is er enorm veel regen gevallen in Albanie. Als wij naar Shkoder reden zagen we de rivieren steeds hoger stijgen maar hadden geen idee van wat ons te wachten zou staan. Gistermorgen rijden, wij, Dick, Helene en Anne naar Shkoder. Als we bij de laatste driesprong bij Shkoder komen staat de brug al onder water. 'We moeten razendsnel zijn', zegt Dick want het water stijgt in heel snel tempo.  Als we Edjon, de zoon van de burgemeester ontmoeten in Shkoder, belt net zijn vader op of wij extra mensen kunnen plaatsen in het hospicehuis. 'Is het al zover?', bedenken wij op dat moment. Heel Mali Jusit, armste gebied van de gemeente, staat onder water, en het water stijgt in razend tempo. Tijdens de terugrit naar Barbullush ontstaan er angstige momenten op de kruising en brug. Overal water en de bus drijft even. Heel eng. Overal zien we militaire voertuigen aankomen die hulp bieden en duizenden mensen worden geevacueerd. Als we het water de bus binnenkomt, is het slikken en rustig blijven. We komen veilig aan de overkant maar de hoofdweg naar Shkoder wordt meteen helemaal afgesloten. Vanmorgen vroeg zijn de eerste mensen bij ons aangekomen. Oudjes, nat en op blote voeten!!! Wat gebeurt in zo'n korte tijd!  De hydrocentrales lopen over, en het water moet men weg laten lopen met alle gevolgen van dien. Een gehandicapt meisje die samen met haar moeder door de gemeente naar ons wordt geevancueerd huilt tranen met tuiten.' Is het hier wel veilig ', roept ze. Gelukkig liggen wij hoog en kan hier het water niet komen. De gemeente en militairen brengen extra bedden. Wij koken, Jane en Anne, vangen de mensen op, en Joshua en Arben helpen met het plaatsen van de extra bedden. Met de burgemeester maken we een noodplan na het bezichtigen van het dorp Mali Jusit.
Het lijkt wel oorlog. Overal militairen en arme mensen die huilend hun dieren opdrijven naar hoger gelegen plaatsen. Hondjes die we zien verdrinken omdat het water stijgt, kalfjes vastgebonden aan hoger gelegen electra-palen. Het is vreselijk en er zijn geen woorden voor wat onze ogen hebben gezien vanmorgen. Extra broden bakken we en transporteren we naar de mensen. 

De overstromingen zorgen voor extra werk. Er is heel hard geld nodig om de hulp te kunnen blijven verlenen.
Help ons helpen, en stort een bijdrage op ING 9434818

Welkom op de website van de Stichting Doe Iets Goeds.

Sinds 1993 werken wij aan wederopbouw van Albanie d.m.v. efficiente en kleinschalige ontwikkelingsprojecten waarbij wij zelf geheel betrokken zijn. Gedurende zes jaar wonen wij, de Familie Wesselingh, in Albanie om de projecten handen en voeten te geven. Dit doen wij mede door het initieren van bedrijfsactiviteiten waarmee wij onze projecten self-supporting maken. Tevens creeeren wij hiermee werkgelegenheid, wat bij ons op nummer 1 staat inzake effectieve en duurzame armoedebestrijding. De afgelopen jaren is Albanie in razend tempo veranderd, en hebben wij ons beleid aangepast. Concreet betekent dit dat er geen goederen, en spullen meer worden ingezameld, om naar Albanie te worden getransporteerd. Centraal middelpunt en tevens hoofdproject  is geworden het Hospicehuis/Wijkzorgcentrum. De lopende kosten worden medegefinancierd door een bedrijf dat vorig jaar gestart is www.camping-albania.eu en de Gemeente Bushat www.komuna-bushat.eu Wij merken dat deze wijze van werken een groot succes is, en daadwerkelijk bijdraagt aan effectieve en duurzame ontwikkeling.

LAATSTE NIEUWS                
Anne Wesselingh vecht voor de kinderrechten, en leef- en leeromstandigheden voor haar school in Barbullush.
Deze week, a.s vrijdag 20 noverber 2009, bestaan de Rechten van het Kind 20 JAAR. Volgens Anne is er nog veel werk te doen.
Kijk, voor haar actie, op haar boeiende en inspirerende website. Wij steunen Anne, doet u mee?
www.anne-wesselingh.eu